· 

BIG THIGHS SAVE (LADYPART) LIVES

Ik heb geen thigh gap. Ja, ik kan poseren alsof ik er één heb (billen naar achter en klaar), maar in real life is 'ie nergens te bekennen. Hoewel ik me in het dagelijks leven niet zo bezig houd met een tochtgaatje tussen de benen - of de afwezigheid hiervan - was ik een tijdje terug toch wel erg blij dat mijn dijtjes elkaar knus aanraken. Hun geknuffel heeft namelijk mijn ladyparts gered.

We spoelen even een paar maanden terug; het is halverwege 2016. Een vriendin heeft mij en wat vrienden uitgenodigd om gezellig een hapje te eten. Ik ken haar vrienden niet, maar het is direct hartstikke gezellig. De avond vliegt om en voor we het weten staat het toetje op tafel. Een paar meiden besluiten een glas thee te nemen; altijd een goede afsluiting van een diner. Het meisje van de bediening komt de wiebelende glazen met stomend water op twee kleine schoteltjes aanbrengen. We maakten nog ruimte, maar de glazen hebben hun gereserveerde plekje nooit bereikt. Eén glas viel leeg over de rug van mijn vriendin, terwijl de ander leegliep in mijn schoot.

 

String in het restaurant

Vervolgens gebeurde er een heleboel in een paar seconden. Mensen sprongen van hun stoel en er was een flink wat gegil (waar ik een duidelijke bijdrage aan had). De pijn leek eerst mee te vallen, maar was na zo'n tien minuten niet meer uit te houden. Mijn benen werden langzaam bedekt door hangende vellen en grote blaren. Ondertussen zat ik op mijn allercharmantst, met mijn rok omhoog en mijn string open en bloot, op een stoel in het restaurant. Het ene moment maakte ik grapjes: "Goh, gek zo'n eerste ontmoeting in m'n string," het volgende moment kon ik de huilbuien niet meer onderdrukken. 

In het ziekenhuis vs een paar dagen later, toen alle blaren doorgeprikt waren.

Privé ambu

Niet veel later kwamen er twee ambulances de straat ingereden: voor ons allebei één. Als ik niet trillend op de brancard had gelegen, terwijl de broeder voor de zekerheid mijn ondergoed doorknipte, had het nog best chique geweest.

 

Geen schijn van kans

Eenmaal in het ziekenhuis aangekomen moest ik zo'n drie keer mijn verhaal vertellen, waarna ik steeds dezelfde vraag kreeg: "Heb je ook brandwonden in je schaamstreek?" "Nee," was mijn antwoord. M'n onderbuik en bovenbenen waren goed doorgewarmd, maar mevrouw vajayjay en haar buren bleven gespaard. Dit dankzij de hechte band die mijn dijen hebben. Het water had geen schijn van kans.

 

Blaren op de V

Want ja, een brandwond op je benen en buik is natuurlijk hartstikke vervelend. Maar dezelfde blaren rond de V? Dat had niet oké geweest. Niet oké.  En zo, lieve dames, geloof ik dat big thighs mijn life hebben gesaved. Want wees nou eerlijk: een blaar the size of mount everest op je schaamlippen, daar wordt niemand gelukkig van.


Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    kelly (donderdag, 16 februari 2017 10:29)

    Oooo...zo heftig..en je maakt t door je humor wel erg luchtig ...maar echt...wat n verhaal...zo blij voor je dat t opknapt!!!..ni niks dit..�

  • #2

    Samantha (maandag, 20 februari 2017 20:04)

    OMG! Wees maar blij met je thick thighs girl